Rijimpressie Porsche Cayenne

In een perfecte drift en met rokend rubber stuift de nieuwe Cayenne de bocht uit op het kleine circuitje bij de Porsche-fabriek in Leipzig. Een onwaarschijnlijk gezicht én gevoel om in zo'n hoge SUV over de baan gesleurd te worden.

Porsche is het natuurlijk wel aan zijn stand verplicht om van deze Cayenne de meest sportieve SUV op de markt te maken. Maar als we de stuurman vragen hoeveel procent van de Cayenne-rijders dit nu ooit doet, komt er aarzelend een getalletje ver achter de komma.

EEN KWARTIERTJE EERDER HAD DE ZELFDE INSTRUCTEUR ONS OOK AL LATEN ZIEN WAT EEN CAYENNE ALLEMAAL IN HET TERREIN KAN

Terreinelementen
Een kwartiertje eerder had de zelfde instructeur ons ook al laten zien wat een Cayenne allemaal in het terrein kan. Ook een nogal onwerkelijke belevenis, want echt terrein rijden doe je met een Defender van Land Rover of zijn evenknie van Toyota, de Land Cruiser. Dat zijn auto's die tegen een stootje kunnen en die misschien wel iets mooier worden van een krasje, een deukje en bemodderde wielkasten.
Maar nog geen half procent van de Cayenne-rijders zal het volgens de instructeur in zijn hoofd halen om het glimmende koetswerk bloot te stellen aan de terreinelementen. En dat rechtvaardigt de vraag waarom Porsche zoveel moeite doet een auto eigenschappen te verschaffen waarvan het overgrote deel van de berijders nooit gebruik zal maken.

Stugge vering
De Cayenne mag dan wel als een volleerd sportauto de hoek om kunnen en fluitend in de modder een afdaling van 45 graden volbrengen, het veercomfort profiteert niet echt van die kwaliteiten. De Cayenne Turbo die we uitgebreid op de weg aan de tand voelden en de Cayenne S Hybrid die we iets korter reden, waren beide nogal stug geveerd. Het voormalig Oostduits plaveisel, dat in veel dorpen nog van erbarmelijke kwaliteit is, kwam af en toe spijkerhard door.
Toch is de nieuwe Cayenne een enorme verbetering in vergelijking met zijn voorganger. Om te beginnen oogt hij ondanks zijn grotere buitenmaten minder dominant. Hij is meer Porsche geworden en komt minder gekunsteld over dan zijn voorganger. Het interieur is ook ruimer geworden, heeft zelfs een verschuifbare achterbank en is veel fraaier afgewerkt. Met net zo'n indrukwekkende middenconsole als de Panamera en een instrumentenpaneel waarbij de toerenteller nu – zoals bij elke Porsche – in het midden zit.

DE NIEUWE CAYENNE SNOERT DE SUV-CRITICI DE MOND MET EEN BIJNA SPECTACULAIRE VERLAGING VAN HET VERBRUIK

Spectaculaire verlaging verbruik
De nieuwe Cayenne snoert de SUV-critici de mond met een bijna spectaculaire verlaging van het verbruik en de CO2-uitstoot. Gemiddeld is de nieuwe Cayenne een kwart zuiniger geworden, terwijl de prestaties erop vooruit gingen. Het geheim daarvan schuilt deels in een forse verlaging van het gewicht. De meeste versies zijn tegen de 200 kilo afgevallen. Maar ook de motoren zijn zuiniger geworden en de achttraps automaat draagt een flink steentje bij. Bovendien is een stop/start-systeem standaard op de Cayenne.
Aan de basis van het Cayenne-gamma staat een 3,6 liter V6-motor met directe injectie en 300 pk. Als enige versie is deze standaard met handgeschakelde zesbak uitgerust – achttraps automaat is een optie – en je kunt er in 7,5 seconden vanuit stilstand meer naar de 100 km/h sprinten en een top van 230 km/h bereiken. De drieliter turbodiesel is fractioneel trager (7,8 sec voor de honderdsprint, top 218 km/h), maar alle andere uitvoeringen zijn substantieel sneller.

Angstaanjagend snel
Zo dendert de Cayenne S Hybrid (gecombineerd vermogen 380 pk) in 6,5 seconden van 0 naar 100 met een top van 242 km/h, doet de 400 pk sterke S de sprint nog zestiende rapper (top 258 km/h) en bekroont de machtige 500 pk sterke Turbo de reeks met een sprinttijd van 4,7 seconden en een topsnelheid van 278 km/h. Dat komt aardig in de buurt van een 911 trouwens.
Vooral die Cayenne Turbo is bijna angstaanjagend snel. De achttraps automaat – de dubbelkoppelings versnellingsbak PDK vond Porsche minder bij de auto passen – is vooral in de sportstand een perfecte partner bij een sportieve rijstijl. Je zuigt de weg voor je op, in een tempo dat ver boven de andere verkeersdeelnemers uitstijgt. Inhalen is een fluitje van een cent. Streepje gas, de automaat schakelt een keer of vier terug en met een passende grom spurt de Cayenne Turbo er voorbij. In principe heb je genoeg aan de eerste vier versnellingen, want in vier kun je al dik over de 200 km/h heen.

DE CAYENNE IS JUIST VANWEGE ZIJN LAGERE CO2-UITSTOOT VEEL GOEDKOPER GEWORDEN DAN ZIJN VOORGANGER

Veel goedkoper
Maar die andere vier verzetten maken de Cayenne wel veel zuiniger. De motor murmelt net iets boven stationair toerental als je rond de 100 km/h rijdt en dan kun je weer genieten van het fabelachtig goede Burmester audiosysteem. Altijd doen voor die zes mille (4.418 euro voor de Turbo), want de Cayenne is juist vanwege zijn lagere CO2-uitstoot veel goedkoper geworden dan zijn voorganger. Het scheelt bij de V6 al drie mille (79.990 euro), de Cayenne S werd zo'n 12 mille goedkoper (99.600 euro) en de Turbo ruim 15 mille (155.500 euro).